Wybór ścieżki zawodowej to jedna z najważniejszych decyzji w życiu. Coraz częściej uwagę osób poszukujących stabilnego zatrudnienia przyciąga branża opiekuńczo- medyczna – sektor odporny na kryzysy gospodarcze, dynamicznie rozwijający się i oferujący realne perspektywy pracy. Starzejące się społeczeństwo, wzrost liczby chorób cywilizacyjnych oraz rosnąca świadomość zdrowotna sprawiają, że zapotrzebowanie na wykwalifikowany personel medyczny i opiekuńczy systematycznie rośnie.

O wyzwaniach rynku pracy, potrzebach kadrowych oraz przyszłości zawodów opiekuńczo- medycznych rozmawiamy z Małgorzatą Krywko- Trznadel, Dyrektorem Zespołu Domu Pomocy Społecznej w Klisinie.

Powiatowy Urząd Pracy: Zmiany demograficzne, rosnąca popularność zdrowego stylu życia oraz rozwój chorób cywilizacyjnych sprawiają, że branża medyczna intensywnie się rozwija, a wraz z nią rośnie zapotrzebowanie na wykwalifikowany personel opiekuńczo-medyczny. Mówiąc o kadrach, mamy na myśli nie tylko lekarzy i pielęgniarki, ale również zawody wspierające system ochrony zdrowia. Jak Pani postrzega znaczenie kształcenia zawodowego w branży medycznej?

Małgorzata Krywko-Trznadel: Kształcenie zawodowe w branży medycznej ma dziś kluczowe znaczenie i jest jednym z filarów sprawnie działającego systemu ochrony zdrowia. Starzenie się lokalnej społeczności zwiększa potrzebę wsparcia medycznego i opiekuńczego. Kompleksowe rozwijanie zaplecza kadrowego, w tym zawodów medycznych i okołomedycznych, przygotowuje przyszłych pracowników do wyzwań zawodowych. Uczy także odpowiedzialności, empatii i pracy zespołowej. Przygotowuje specjalistów do wykonywania konkretnych, praktycznych zadań, które są niezbędne w codziennej pracy placówek ochrony zdrowia. Zawody wspierające system ochrony zdrowia, np. opiekun medyczny, terapeuta zajęciowy czy pracownik socjalny, są niezbędne w całym systemie opieki. Podczas nauki przyszli pracownicy zdobywają praktyczne umiejętności do realizacji codziennych obowiązków.  Zawody takie jak opiekunowie medyczni odciążają lekarzy i pielęgniarki, przejmując część obowiązków i zapewniając pacjentom ciągłość oraz jakość opieki. Opiekun medyczny może wykonywać czynności, tj. podawanie leków, zmiana opatrunków, podawanie insuliny, oznaczanie poziomu glukozy za pomocą glukometru, pobieranie krwi żylnej, pielęgnacja rurek tracheostomijnych i stomijnych, żywienie dojelitowe przez zgłębnik lub PEG. Dzięki temu system staje się bardziej efektywny, a pacjent szybciej otrzymuje pomoc. Wykwalifikowane kadry potrafią reagować na zmieniające się potrzeby zdrowotne i przestrzegać obowiązujących standardów. Dzięki kursom zawodowym młodzi ludzie mogą rozpocząć pracę w DPS, a osoby starsze mają możliwość zdobycia nowych umiejętności lub aktualizacji kwalifikacji. W branży medycznej, gdzie niedobory kadrowe są bardzo widoczne, takie ścieżki edukacyjne mają ogromną wartość. Kształcenie zawodowe jest niezbędne do podnoszenia jakości świadczonych usług oraz skutecznego reagowania na wyzwania wynikające z rozwoju chorób cywilizacyjnych i zmian demograficznych. Inwestowanie w edukację zawodową to inwestowanie w zdrowie społeczeństwa i bezpieczeństwo pacjentów.

PUP: Jak Pani zdaniem kształtuje się obecnie pozycja Domów Pomocy Społecznej na głubczyckim rynku pracy?

M K-T: Domy Pomocy Społecznej zapewniają stabilne zatrudnienie na lokalnym rynku pracy. Gwarantują ciągłość zatrudnienia oraz możliwość długofalowego rozwoju zawodowego. Rozbudowana sieć placówek w regionie sprawia, że Dom Pomocy Społecznej w Klisinie wraz z filiami jest ważnym miejscem pracy, często poszukującym personelu. Placówka ta zapewnia całodobową opiekę osobom niesamodzielnym. Zatrudniając różnorodny personel, m. in opiekunów, pokojowe, pracowników socjalnych, jak i pracowników administracyjnych i usługowych. Daje to lokalnym mieszkańcom alternatywne miejsca pracy poza dominującymi branżami t.j. rolnictwo, handel, usługi, a także możliwość zatrudnienia związanego z opieką, która z powodu obecnej sytuacji demograficznej, starzejącego się społeczeństwa i zwiększonej liczby osób wymagających opieki długoterminowej jest coraz bardziej pożądana.

PUP: Jakie grupy zawodowe znajdują zatrudnienie w zespole Domu Pomocy Społecznej i w których zawodach występuje obecnie największe zapotrzebowanie na pracowników?

M K-T: W zespole Domu Pomocy Społecznej zatrudniane są różne grupy zawodowe, zarówno te bezpośrednio związane z opieką nad podopiecznymi, jak i te zapewniające funkcjonowanie całej placówki. W Domu Pomocy Społecznej zatrudnieni są m. in. opiekunowie, pokojowe, pracownicy socjalni, terapeuci zajęciowi, psycholog oraz personel administracyjny i techniczny.   Opiekunowie to osoby, które wspierają osoby niesamodzielne przy codziennych czynnościach takich jak ubieranie, mycie, pomoc przy jedzeniu. To grupa zawodowa najczęściej zatrudniana w DPS. Terapeuci zajęciowi prowadzą zajęcia aktywizujące, wspomagają funkcje poznawcze i pomagają radzić sobie z wyzwaniami psychicznymi wynikającymi z przewlekłych chorób. Tworzą indywidualne plany zajęć dla mieszkańców z uwzględnieniem ich możliwości i ograniczeń, które mają na celu poprawę samodzielności, sprawności, motywacji i integracji społecznej. Pracownicy socjalni wspierają podopiecznych DPS w załatwianiu formalności urzędowych. Pomagają przy składaniu wniosków, przygotowywaniu dokumentacji wymaganej przez instytucje państwowe oraz prowadzą dokumentację socjalną mieszkańców. Niosą pomoc w sprawach administracyjnych i prawnych, pomagają w rozwiązywaniu problemów społecznych i rodzinnych. Współpracują również z innymi instytucjami, m.in. OPS, PCPR, ZUS, Sądy. W Domu Pomocy Społecznej w Klisinie zatrudnione są również takie grupy zawodowe jak: kucharze, kierowcy, pracownicy administracyjni, pracownicy gospodarczy, bez których prawidłowe funkcjonowanie placówki byłoby niemożliwe. Zawody te nie są bezpośrednio związane z opieką nad podopiecznymi, jednak pełnią one niezwykle istotną rolę w zapewnieniu mieszkańcom DPS bezpiecznych i komfortowych warunków życia. Wszystkie wymienione grupy zawodowe tworzą spójny i wzajemnie uzupełniający się zespół. Bez nich nie byłoby możliwe zapewnienie mieszkańcom Domu Pomocy Społecznej w Klisinie odpowiedniego poziomu opieki. Ich praca jest fundamentem codziennego funkcjonowania placówki i ma bezpośredni wpływ na jakość świadczonych usług opiekuńczych.

W związku ze starzejącym się społeczeństwem oraz niedoborami kadrowymi w sektorze opieki długoterminowej w konkretnych grupach zawodowych istnieje największe zapotrzebowanie na pracowników, dotyczy obecnie przede wszystkim opiekunów medycznych oraz opiekunów kwalifikowanych. Wynika to z faktu, że właśnie ta grupa zawodowa wykonuje większość codziennych zadań opiekuńczych bezpośrednio przy podopiecznych oraz posiada szeroki zakres obowiązków. Pomagają w utrzymywaniu higieny osobistej, karmieniu, ubieraniu, podawaniu leków i przemieszczaniu osób niesamodzielnych. Obowiązki opiekunów obejmują nie tylko podstawową opiekę, ale także obserwację stanu zdrowia mieszkańców i raportowanie zmian personelowi medycznemu.

PUP: Jak wygląda struktura zatrudnienia w Domu Pomocy Społecznej pod względem wieku pracowników, posiadających kwalifikacji oraz doświadczenia zawodowego?

M K-T: W strukturze zatrudnienia w Domu Pomocy Społecznej pod względem wieku pracowników dominują osoby w wieku średnim, co wynika z charakteru pracy wymagającej dojrzałości emocjonalnej, odporności psychicznej oraz umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Osoby te często są związane z placówką od wielu lat, co sprzyja stabilności kadry. Natomiast coraz częściej pojawiają się również młodsi pracownicy, zwłaszcza na stanowiskach opiekunów medycznych, terapeutów zajęciowych czy pracowników administracyjnych. Są to osoby po szkołach policealnych, studiach lub kursach kwalifikacyjnych, które wnoszą do zespołu nową wiedzę i znajomość nowoczesnych metod pracy. W strukturze zatrudnienia obecni są także pracownicy w wieku przedemerytalnym. Ich obecność jest szczególnie cenna ze względu na doświadczenie oraz znajomość specyfiki placówki. W Domu Pomocy Społecznej pracują zarówno osoby młode, jak i bardzo doświadczone. Łączymy świeże spojrzenie młodszych pracowników z wiedzą i praktyką kadry z wieloletnim stażem.

PUP: Czy zespół Domu Pomocy Społecznej boryka się z trudnościami w pozyskiwaniu wykwalifikowanej kadry? Jeśli tak jakich zawodów dotyczy ten problem w największym stopniu?

M K-T: Podobnie jak wiele innych instytucji opiekuńczych, również nasza placówka mierzy się z wyzwaniami związanymi z pozyskaniem odpowiednio przygotowanej kadry. W dużej mierze jest to efekt rosnącej konkurencji na rynku pracy. Jednocześnie konsekwentnie stawiamy na rozwój zawodowy obecnych pracowników, umożliwiając udział w szkoleniach oraz wspierając proces podnoszenia i uzupełniania kwalifikacji. Część osób rozpoczyna pracę od podstaw, stopniowo zdobywając nowe kompetencje i decydując się na dalsze kształcenie. Grupą, w której występują istotne braki kadrowe, są opiekunowie kwalifikowani i opiekunowie medyczni. Mimo rosnącego zapotrzebowania na te zawody, liczba osób posiadających odpowiednie kwalifikacje nie jest wystarczająca. Praca ta jest wymagająca, często wykonywana w systemie zmianowym, co zniechęca część potencjalnych kandydatów. Trudności w pozyskiwaniu kadry dotyczą również rehabilitantów. Dom Pomocy Społecznej, zwłaszcza publiczny, ma ograniczone możliwości finansowe, przez co nie zawsze jesteśmy w stanie zaproponować konkurencyjne warunki zatrudnienia w porównaniu z prywatnymi gabinetami rehabilitacyjnymi czy placówkami medycznymi. Braki kadrowe w tych zawodach stanowią jedno z kluczowych wyzwań dla funkcjonowania DPS i wymagają długofalowych działań systemowych, w tym wsparcia kształcenia zawodowego, poprawy warunków pracy oraz budowania prestiżu zawodów opiekuńczych.

PUP: Czy z Pani obserwacji – młodzi mieszkańcy powiatu są zainteresowani podejmowaniem pracy w Domach Pomocy Społecznej?

M K-T: Dom Pomocy Społecznej nie należy do pierwszego wyboru zawodowego większości młodych osób naszego powiatu, jednak dla części z nich stają się realną i wartościową ścieżką zatrudnienia. Wielu młodych ludzi postrzega pracę w DPS jako zawód wymagający, odpowiedzialny i obciążający emocjonalnie, co może być zniechęcające. Opieka nad osobami przewlekle psychicznie chorymi, osobami starszymi czy niesamodzielnymi wymaga nie tylko odpowiednich kwalifikacji, ale także empatii, cierpliwości i odporności psychicznej. Dodatkowo młodzi mieszkańcy powiatu często porównują warunki pracy i wynagrodzenia w DPS z ofertami w sektorze prywatnym lub możliwościami pracy poza regionem, co wpływa na ich decyzje zawodowe. Zainteresowanie młodych osób stopniowo rośnie, jednak wciąż wymaga to działań informacyjnych i promujących zawody opiekuńczo-medyczne jako stabilną i wartościową ścieżkę kariery. DPS bywa pierwszym miejscem zdobywania doświadczenia zawodowego, pozwalającym na praktyczne wykorzystanie zdobytej wiedzy oraz rozwijanie kompetencji w pracy z drugim człowiekiem. Dotyczy to szczególnie zawodów takich jak opiekun medyczny, terapeuta zajęciowy czy pracownik socjalny. Dla osób, które chcą pozostać w swoim miejscu zamieszkania, nie planują emigracji zarobkowej i cenią stabilność zatrudnienia, Dom Pomocy Społecznej stanowi atrakcyjną alternatywę wobec niestabilnych form pracy. DPS oferuje stałe zatrudnienie, jasno określone obowiązki oraz możliwość długofalowego rozwoju zawodowego. Bezpośredni kontakt z mieszkańcami DPS i zespołem pracowników pozwala przełamać stereotypy oraz uświadomić, że jest to praca dająca poczucie sensu i realnego wpływu na życie innych osób.  Przy odpowiednim wsparciu edukacyjnym, Dom Pomocy Społecznej może stać się coraz bardziej atrakcyjnym pracodawcą dla młodego pokolenia.

PUP: Gdyby miała Pani zachęcić potencjalnych kandydatów do pracy w Zespole Domu Pomocy Społecznej, jakie warunki zatrudnienia i atuty tego miejsca pracy chciałaby Pani podkreślić?

M K-T: Zatrudnienie w placówkach publicznych wiąże się z gwarancją stabilnej pracy, terminowym wynagrodzeniem oraz dodatkowymi świadczeniami socjalnymi, takimi jak tzw. „trzynastki” czy dofinansowanie do wypoczynku. Pracownicy DPS mogą również liczyć na premie i nagrody roczne, możliwość korzystania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, urlopy wypoczynkowe zgodne z Kodeksem pracy. Praca w Domu Pomocy Społecznej oferuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, dodatki za pracę w porze nocnej oraz możliwości rozwoju zawodowego. Istotnym atutem tej pracy jest satysfakcja płynąca z niesienia pomocy oraz wdzięczność podopiecznych, dająca poczucie realnego wpływu na poprawę jakości ich życia. Zatrudnienie w interdyscyplinarnym zespole obejmującym opiekę, terapię i rehabilitację umożliwia zdobycie cennego doświadczenia w pracy z osobami przewlekle chorymi jak i starszymi. Kolejnym ważnym atutem są jasno określone warunki zatrudnienia i zakres obowiązków. Praca realizowana jest w oparciu o jasno określone procedury, co zapewnia bezpieczeństwo zarówno mieszkańcom, jak i pracownikom. Istotne jest również to, że praca odbywa się w zespołach, polega na wzajemnym wsparciu wszystkich grup zawodowych. W DPS często tworzą się zgrane, wieloletnie zespoły, oparte na wzajemnym zaufaniu, szacunku i współpracy. Praca z osobami niesamodzielnymi sprawia, że pracowników łączy wspólny cel, co buduje poczucie wspólnoty i odpowiedzialności.

PUP: Praca opiekuńczo- medyczna wymaga nie tylko kwalifikacji, ale także odpowiednich predyspozycji osobowościowych. Jakie cechy Pani zdaniem powinien posiadać idealny pracownik w tym zawodzie?

M K-T: Praca w Domu Pomocy Społecznej wymaga nie tylko odpowiednich kwalifikacji zawodowych, ale przede wszystkim określonych predyspozycji osobowościowych. Predyspozycje te mają kluczowe znaczenie w codziennym kontakcie z osobami chorymi. Idealny pracownik powinien cechować się empatią, cierpliwością oraz wrażliwością na potrzeby drugiego człowieka. Umiejętność okazywania szacunku, zrozumienia i życzliwości wobec mieszkańców jest fundamentem dobrej opieki, niezależnie od zajmowanego stanowiska. W zawodach takich jak opiekun, pokojowa czy pracownik socjalny niezwykle ważna jest odpowiedzialność, sumienność oraz umiejętność pracy w zespole. Codzienne obowiązki wymagają dobrej organizacji pracy, zaangażowania oraz gotowości do współpracy z innymi specjalistami. Istotna jest również odporność psychiczna i umiejętność radzenia sobie ze stresem, ponieważ praca w Domu Pomocy Społecznej bywa emocjonalnie wymagająca.

Terapeuta zajęciowy powinien wykazywać się kreatywnością, otwartością oraz umiejętnością motywowania mieszkańców do aktywnego udziału w zajęciach. Idealny pracownik Domu Pomocy Społecznej to osoba, która łączy kompetencje zawodowe z powołaniem do pracy z ludźmi, potrafi budować relacje oparte na zaufaniu i empatii oraz czerpie satysfakcję z realnej pomocy innym.

PUP: Jakie czynniki mogłyby skutecznie zachęcić mieszkańców powiatu do podjęcia pracy w Domach Pomocy Społecznej?

M K-T: Zachęcenie mieszkańców powiatu do podjęcia pracy w Domach Pomocy Społecznej wymaga kompleksowego podejścia, uwzględniającego zarówno kwestie finansowe, jak i pozafinansowe. Kluczowe znaczenie ma stabilność zatrudnienia, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, gdzie rynek pracy bywa ograniczony. Istotnym czynnikiem jest również poziom wynagrodzeń, podnoszenie zarobków,  dodatki stażowe, motywacyjne czy funkcyjne. Premia za frekwencję lub wysoką jakość opieki.  Równoważny system czasu pracy, który pozwala na dłuższe dni wolne. Możliwość dostosowania grafiku do potrzeb rodzinnych pracowników. Mogłoby to znacząco zwiększyć atrakcyjność pracy w sektorze opieki społecznej. Równie ważne jest stworzenie warunków umożliwiających rozwój zawodowy. Finansowanie szkoleń, kursów kwalifikacyjnych czy studiów podyplomowych. Pozwoli to pracownikom podnosić kompetencje. Dla wielu osób znaczenie mają także elastyczne formy organizacji czasu pracy, możliwość pogodzenia obowiązków zawodowych z życiem rodzinnym oraz wsparcie ze strony pracodawcy w sytuacjach losowych. Jak i budowanie pozytywnego wizerunku pracy w DPS jako zawodu potrzebnego społecznie, dającego poczucie sensu i realnego wpływu na jakość życia innych osób.

PUP: Jak na przestrzeni lat zmieniała się liczba oraz profil mieszkańców DPS?

M K-T: W ostatnich latach zmieniła się zarówno liczba mieszkańców Domów Pomocy Społecznej, jak i ich profil zdrowotny oraz społeczny. Coraz więcej osób trafia do DPS. Wynika to ze starzenia się społeczeństwa, wydłużania życia i ograniczonej możliwości rodzin do sprawowania opieki długoterminowej.  Jednocześnie zmienia się charakter potrzeb mieszkańców, które stają się coraz bardziej złożone i wymagające. Coraz większą grupę stanowią osoby w bardzo podeszłym wieku, obciążone wieloma chorobami przewlekłymi, z ograniczoną sprawnością fizyczną oraz chorobami otępiennymi. Wymagają one całodobowej opieki, stałego nadzoru oraz wsparcia przez opiekuna medycznego. W efekcie Domy Pomocy Społecznej w coraz większym stopniu przejmują funkcje placówek opieki długoterminowej, a zakres świadczonych usług znacznie wykracza poza podstawową opiekę bytową. Równocześnie zauważalny jest wzrost liczby osób młodszych, kierowanych do Domów Pomocy Społecznej dla osób przewlekle psychicznie chorych. Są to osoby z ciężkimi, długotrwałymi zaburzeniami psychicznymi, które z uwagi na stan zdrowia, brak wsparcia środowiskowego lub trudną sytuację życiową nie są w stanie samodzielnie funkcjonować poza placówką. W tej grupie są też osoby uzależnione od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych. Często mają współistniejące zaburzenia psychiczne, zaburzenia zachowania oraz powikłania somatyczne wynikające z długotrwałych uzależnień. Pobyt tych osób w DPS ma zazwyczaj charakter długoterminowy i pełni funkcję stabilizującą, zabezpieczającą podstawowe potrzeby życiowe oraz ograniczającą ryzyko dalszej degradacji zdrowotnej i społecznej. Często są to osoby pozbawione zaplecza rodzinnego, doświadczające w przeszłości bezdomności, wielokrotnych hospitalizacji psychiatrycznych lub długotrwałego wykluczenia społecznego. Zróżnicowanie profilu mieszkańców, od osób starszych po młodszych z zaburzeniami psychicznymi i uzależnieniami, znacząco wpływa na funkcjonowanie DPS. Wymaga to od personelu szerokich kompetencji, indywidualnego podejścia do mieszkańców oraz łączenia działań opiekuńczych z terapeutycznymi i wspierającymi. Zmiany te powodują, że DPS musi elastycznie dostosowywać swoją organizację do bardzo zróżnicowanych potrzeb mieszkańców.

PUP: Czy rosnące potrzeby opiekuńcze przekładają się na konieczność zwiększania zatrudnienia? Jakie realne potrzeby kadrowe można wskazać w Zespole DPS w najbliższych latach?

M K-T: Zwiększająca się liczba mieszkańców oraz pogłębiający się stopień ich niesamodzielności powodują, że obecne zasoby kadrowe często są niewystarczające do zapewnienia odpowiedniego standardu opieki. Szczególne zapotrzebowanie dotyczy personelu bezpośrednio pracującego z mieszkańcami, takich jak opiekunowie, pielęgniarki czy terapeuci zajęciowi. W wielu placówkach pracuje obecnie dużo osób z dużym doświadczeniem zawodowym, jednak z biegiem czasu coraz więcej z nich będzie odchodzić na emeryturę, co wymusi zatrudnianie nowych pracowników . W opiece psychiatrycznej ważną rolę odgrywają psychiatrzy, psychologowie, terapeuci zajęciowi oraz opiekunowie przygotowani do pracy z osobami przewlekle psychicznie chorymi, którzy wspólnie dbają o leczenie i codzienne funkcjonowanie mieszkańców. W pracy z osobami uzależnionymi potrzebni są przede wszystkim terapeuci uzależnień i psychologowie, którzy wspierają osoby z problemem alkoholowym i narkotykowym. Natomiast w opiece nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi kluczowe znaczenie mają opiekunowie medyczni, rehabilitanci i fizjoterapeuci, pomagający mieszkańcom w codziennym funkcjonowaniu.

PUP: Jaką rolę mogą odegrać samorząd lokalny oraz państwo w rozwiązywaniu problemów kadrowych w placówkach opiekuńczych?

M K-T: Państwo i samorządy lokalne mają duże znaczenie w rozwiązywaniu problemów kadrowych w placówkach opiekuńczych. Państwo może pomagać, zapewniając stabilne finansowanie, lepsze wynagrodzenia i warunki pracy, a także tworząc przepisy, które podnoszą prestiż tych zawodów. Fundusze krajowe i unijne mogą służyć modernizacji placówek, szkoleniom dla pracowników i wprowadzaniu nowych programów dla mieszkańców.

Samorządy, które prowadzą te placówki, mogą wspierać pracowników poprzez lokalne programy, zachęcać do pracy w opiece, korzystać z refundacji kosztów zatrudnienia i organizować szkolenia, by kadra była lepiej przygotowana. Dzięki współpracy państwa i samorządów możliwe jest zatrudnienie większej liczby wykwalifikowanych pracowników, poprawa warunków pracy i lepsza jakość życia osób mieszkających w domach pomocy społecznej. Łącząc finansowanie, przepisy, edukację i lokalne inicjatywy, można skutecznie rozwiązywać problemy kadrowe w opiece społecznej.

PUP: Jak ocenia Pani przyszłość rynku pracy w sektorze opieki zdrowotnej i społecznej w kontekście starzejącego się społeczeństwa?

M K-T: Starzenie się społeczeństwa będzie powodowało dalszy wzrost zapotrzebowania na usługi opiekuńcze, zarówno w formie instytucjonalnej, jak i środowiskowej. Oznacza to, że sektor ten stanie się jednym z kluczowych obszarów rynku pracy. Jednocześnie rozwój ten wiąże się z licznymi wyzwaniami. Najpoważniejszym z nich pozostaje niedobór wykwalifikowanych pracowników oraz ryzyko przeciążenia już zatrudnionej kadry. Przyszłość rynku pracy w tym sektorze będzie w dużej mierze zależała od tego, czy uda się stworzyć warunki zachęcające młodsze pokolenia do wyboru zawodów opiekuńczych oraz czy praca ta zostanie odpowiednio doceniona społecznie i finansowo.

PUP: Czy zgadza się Pani z opinią, że branża opiekuńczo-medyczna ma trudności z przyciąganiem nowych pracowników?

M K-T: Branża opiekuńczo-medyczna od wielu lat zmaga się z problemem niedoboru kadr, a trudności w przyciąganiu nowych pracowników wynikają z kilku nakładających się na siebie czynników. Praca w DPS wiąże się z dużym obciążeniem fizycznym i psychicznym, koniecznością ponoszenia wysokiej odpowiedzialności oraz stałym kontaktem z osobami chorymi i niesamodzielnymi. Wynagrodzenia oferowane w sektorze opieki społecznej często nie są adekwatne do zakresu obowiązków i poziomu odpowiedzialności, co sprawia, że wiele osób rezygnuje z podjęcia pracy w tej branży lub traktuje ją jedynie jako etap przejściowy. Pomimo ogromnego znaczenia społecznego tych zawodów, ich prestiż wciąż pozostaje niewystarczający, co dodatkowo utrudnia pozyskiwanie nowych pracowników.

Dziękujemy za udzielanie wywiadu.

PUP Głubczyce